حدیث

مقاله

جذب دختر با گریه و زاری!

سلام الان سه ساله که با یه پسر دوستم پسره لیسانس حقوق داره و با فهم و شعوره برخورد اجتماعی خیلی خوبی داره طوری که با یه بر خورد همه را جذب خودش میکنه.من 20 سالمه و ایشون 26 سال.از نظر ظاهری از من خیلی پایین تره.هر چند وقت یکبار نمیدونم چم میشه که دوس دارم رابطمو تموم کنم اما چون او منو خیلی دوس داره انقدر گریه و زاری میکنه که من دوباره برمیگردم طرفش.الان 3ساله که این دودلی همراه منه.بخدا دیگه نمیدونم چکار کنم.قراره بعد از عید بیاد خواستگاریم.حس میکنم ازش خسته شدم.دوس دارم با یکی ازدواج کنم اصلا نشناسمش تا واسم جذابیت داشته باشه.انقدری که او منو دوس داره من اونو دوس ندارم.پسر خیلی خوبیه میترسم ناشکری کنم خدا یکی ادم بد نصیبم کنه اما جلو دودلیم نمیتونم ایست کنم.هر از گاهی هم با پسرای دیگه تلفنی ارتباط بر قرار میکنم.از خودم بدم اومده.فقط دنباله یکی هم منو بچنگ بندازه و عاشق خودش کنه.ولی با این بیچاره چه کار کنم من اگه نباشم بدجور داغون میشه.میدونم دارم بهش خیانت میکنم ولی انگار دلم اونو نمیخواد که من همچین کاریو انجام میدم.ولی عقلم میگه بهتر از این دیگه نمیتونی پیدا کنی.ولی ظاهرشو چکار کنم....م

جواب :
سلام
در ابتدا به شما توصیه می کنم که از دوستی و ارتباط با پسرا – چه تلفنی و چه حضوری – پرهیز کنید زیرا :
1- از نظر شرعی گناه داره .
2- راه درستی برای انتخاب همسر نیست و معمولاً نمی تونه ازدواج موفقی رو به ارمغان بیاره .
3- ممکنه به چنگ کسی بیفتید و عاشقش بشید و دلتون قبل از عقلتون به کار بیفته و بدون دیدن تناسبهای لازم ، گرفتار یه ازدواج غلط بشید ؛ چون اگه دل گیر بیفته ، عقل از کار میفته و عشق به تنهایی کفایت نمی کنه .
4- این ارتباطها و دیدن و بررسی کردن پسرهای مختلف ، شما رو سخت پسند و ایده آل گرا کرده و براتون مشکل سازه و حتی ممکنه شما رو تنوع طلب کنه و حیا و عفتتون رو خدشه دار کنه و بعد ازدواج هم به غیر همسرتون فکر کنید لذا بهتره خیلی زود از این کار بپرهیزید و ترک کنید .
برداشت من از صحبتهای شما این بود که از قیافه این پسر بدتون نمیاد ولی دوست داشتید بهتر از این باشه به هر حال اگه قیافه این پسر مورد پسند حداقلی شما نیس و نمی تونید او رو به عنوان همسر بپذیرید ، صلاح نیس با او ازدواج کنید چون تازه با هم آشنا نشدید که بگیم بعد یه مدت ممکنه نظرتون عوض بشه . به گریه و اصرار اون پسر توجه نکنید چون اولاً دوستی تعهدی برای ازدواج ایجاد نمی کنه ثانیاً اگه از اون پسر خوشتون نمیاد و با او ازدواج کنید هم به خودتون ظلم کردید و هم به اون پسر ثالثاً الآن گریه می کنه که به شما برسه اما ممکنه بعد ازدواج پشیمون بشه چون هیچ کدومتون عاقلانه پیش نرفتید و اگه با هم تناسب نداشته باشید به ضرر هر دوتونه و هر دو پشیمون می شید .
گفتید: «دوس دارم با یکی ازدواج کنم اصلا نشناسمش تا واسم جذابیت داشته باشه» ، هر کسی اول ناشناسه و جذابیت و هیجان و استرس داره اما بعد عادی می شه که اگه تناسبها رو با هم داشته باشید هیجان کم میشه اما علاقه بیشتر می شه ولی اگه تناسب ها نباشه هیجان می ره و دعوا و اختلاف جاشو پر می کنه .
گفتید: «انقدری که او منو دوس داره من اونو دوس ندارم» درستش همینه که او طالب باشه و شما مطلوب باشی و ناز کنی . علاقه قبل ازدواج نه تنها لازم نیس بلکه مزاحمه و مانع شناخت صحیح و ازدواج عاقلانه می شه ؛ ازدواج عاقلانه زندگی عاشقانه به ارمغان میاره .
برای رسیدن به یه مقصد ، یه راه اتوبان و یه راه خاکی در نظر بگیرید ، راه خاکی ممکنه نزدیکتر باشه و لذت و هیجان بیشتری داشته باشه اما آسیب زا و استرس زا و خطرناکه و امداد خودرو و پمپ بنزین نداره ، راه اتوبان ممکنه طولانی باشه و لذت و هیجانی نداشته باشه اما مطمئنه و امداد خودرو و پمپ بنزینم داره . کسی که راه خاکی رفته ممکنه وسط راه بمونه و کسی نباشه کمکش کنه و اصلاً به مقصد نرسه ممکنه سالم به مقصد نرسه ممکنه گرفتار راهزن بشه اگرم به مقصد برسه ماشینش داغون شده خودش خسته و کوفته شده و در بین راه تخلیه هیجانی شده (با لذت همراه با استرس) و در مقصد لذت کمتری می بره ؛ کسی که راه اتوبان رفته هم احتمال بیشتری برای سالم رسیدنش هست هم اگه مشکلی براش پیش بیاد نیروی کمکی هست هم ماشینش اذیت نشده هم خودش با حال و هیجان بیشتری آماده لذت بردن از مقصد سفره .
ازدواج هم یه راه اتوبان داره و یه راه خاکی ، راه اتوبان از مسیر عقل و شرع و مشاوره و خونواده می گذره و راه خاکی از مسیر عشق و دوستی و رابطه می گذره .

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top