حدیث

مقاله

حمله استرس و اضطراب به پوست

استرس به دو دسته تقسیم می‌شود؛ دسته اول استرس‌های حاد و زودگذر و دسته دوم استرس‌های مزمن و درازمدت هستند.
استرس‌های حاد همان‌طور که گفته شد زودگذر هستند، اما شوکی به بدن وارد می‌کنند که پوست به‌عنوان عضوی از بدن ممکن است تحت‌تاثیر قرار بگیرد. معمولا در چنین شرایطی سلول‌های پوست، ناخن و ریشه مو ممکن است رشدشان کند یا متوقف شود. البته ممکن است تغییرات رشد را همان موقع مشاهده نکنید و بعد از گذشت چند روز یا چند هفته یا حتی چند ماه متوجه این تغییرات شوید.
به‌عنوان مثال ممکن است حادثه یا اتفاقی برای کسی رخ دهد که باعث بروز استرس حاد در فرد شود، در این مواقع بعد از طی مثلا دو ماه مشاهده می‌کند که دچار ریزش موی شدید و نگران کننده‌ای شده، طوری که فرد فکر می‌کند برای همیشه موهایش را از دست داده است. البته جای نگرانی نیست، این ریزش مو بعد از مدتی به‌طور خودبه‌خود درمان می‌شود. البته به شرط آنکه استرس در این مدت از بین برود.
استرس حاد پوست را به‌طور موقت دچار تغییراتی می‌کند که با مشاهده این تغییرات متوجه می‌شوید شخص وضعیت جسمانی و روحی مناسبی ندارد، چراکه انقباض عروقی باعث رنگ پریدگی پوست می‌شود (در مواقعی که فرد دچار ترس و نگرانی است این حالت مشاهده می‌شود). حتی ممکن است عکس این اتفاق رخ دهد، یعنی فرد بر اثر افزایش فشار خون و عصبانیت، پوستش دچار پرخونی و التهاب شود. البته این تغییرات هم موقتی است و بعد از مدتی پوست به حالت طبیعی خود بازمی‌گردد.

استرس‌های مزمن همان‌طور که از اسم‌شان پیداست تاثیرات ماندگارتری در بدن دارند و ممکن است فرد چندین ماه با عواقب آن درگیر باشد. به‌تدریج برای جبران کمبودهای ناشی از استرس، هورمونی در بدن تولید می‌شود که به «هورمون استرس» مشهور است. معمولا افرادی که با بیماری افسردگی مزمن دست‌وپنجه نرم می‏کنند، به‌دلیل اینکه انرژی کافی برای انجام فعالیت‌های روزمره ندارند، هورمون استرس از غده فوق‌کلیه در بدن‌شان تولید می‌شود. این ترشح باعث می‌شود که بدن فرد مانند ورزشکاران تاحدودی حالت دوپینگ (اصطلاح دوپینگ کردن در ورزشکاران شاید زیاد به گوش‌تان خورده باشد) پیدا کند. این هورمون‌های استرس در کنار فوایدی که دارند ممکن است مشکلاتی را به‌دنبال داشته باشند.
در ابتدا به وضعیت ظاهری این افراد می‌پردازیم چون در استرس مزمن فرد خیلی متوجه وضعیت ظاهری‌اش نیست، بنابراین از آشفتگی وضعیت صورت و وضع موها می‌توان متوجه شد که این افراد زمینه افسردگی و استرس‌های مزمن را دارند. هورمون‌های استرس ممکن است در درازمدت روی قسمت‌های مختلف بدن تاثیر بگذارند. این هورمون‌ها شباهت زیادی به هورمون‌های مردانه دارند و حتی می‌توان گفت محصول جانبی ساخته شدن هورمون استرس افزایش هورمون‌های مردانه است. به‌خصوص درمورد خانم‌ها افزایش هورمون مردانه تغییرات محسوسی را برای‌شان به‌دنبال دارد.
در این شرایط می‌توان به مشکلات پوستی ازجمله جوش و آکنه اشاره کرد، گرچه در شرایط معمولی هم ممکن است بروز کند، اما چون یکی از عوامل تشدیدکننده جوش و آکنه مسئله هورمون‌های مردانه است؛ بنابراین افرادی که استرس مزمن دارند جوش‌های‌شان شدیدتر و مقاوم به درمان هستند برای همین مدت طولانی ممکن است روی پوست فرد باقی بمانند. اکثر این اشخاص به این موضوع اشاره می‌کنند که «در گذشته تعداد جوش و آکنه‌ها کمتر بوده اما مدتی است که هم تعدادشان افزایش پیدا کرده و هم به درمان مقاوم شده‌اند» که می‌توان از استرس به‌عنوان عامل اصلی این مشکلات یاد کرد.
همان‌طور که می‌دانید شیوع آکنه از سنین بلوغ است اما اگر آکنه بعد از 30سال بروز پیدا کند یا تشدید شود، برای عموم مردم مسئله عجیبی است، بنابراین علت بروز ضایعات آکنه را در افراد بالای 30سال استرس مزمن می‌دانند. علاوه بر آکنه، این افراد بروز جوش بعد از 30سالگی را هم تجربه می‌کنند.
یکی از علت‌های شکننده شدن ناخن‌ها وجود استرس مزمن در فرد است. برخی سلول‌ها در بدن تقسیم و تکثیر سریع‌تری نسبت به سایر اعضای بدن دارند که پوست، مو و ناخن جزء این دسته از سلول‌ها هستند. به‌همین دلیل استرس مزمن و شوک‌های عصبی روی تقسیم و تکثیر آنها تاثیر می‌گذارند، برای همین ناخن‌ها نسبت به گذشته شکننده و آسیب‌پذیرتر می‌شوند.
(رزیتا اشتری)

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top