حدیث

مقاله

از اینکه پسرشون دوست دختر داشت خوشحال بودند!!

سلام من دختری هستم 20 ساله که یه پسر 18 ساله عاشقم شده چون سنش کمه من اصلا جدی نگرفتمش ولی دست به خود کشی زد که خداروشکر خوب شد عشقش خیلی زیاده و خانواده پسر با خبرن ولی چون موقعیت ازدواج نداره دو سال میگه دوستی باشیم در حد محدود تا بتونه بیاد خاستگاری ولی خانواده من خیلی مذهبین و اگه بدونن من با پسری دوست بودم اونو ردش میکنن من سه ماه باهاش دوست بودم ولی عذاب وجدان گرفتم خواستم قطع کنم ولی افسردگی گرفت خانواده پسر میدونن که باهاش دوست بودم و خوشحال هم بودن چون پسرشون پیشرفت داشته و انگیزه با اینکه 18 سالشه ولی از الان واسه دوسال دیگه همه برنامه هاشو چده من دوسش دارم ولی اون خیلی عاشقمه و موقعیت ازدواج هم دارم ولی دوسال میگه صبر کن تو این دوسال من چیکار کنم اگه رابطم کاملا قطع کنم خیلی ضربه روحی میخوره افسرده میشه من چیکار کنم؟
پاسخ
اولا: همانطور که خودتان هم اشاره کردید، ایجاد دوستی و ادامه دادن آن، ازهمان اول کار اشتباهی بوده؛ زیرا علاوه براینکه اینگونه روابط از جهت شرعی و عرفی نادرست و گناه آلود است، با خود عواقب و پیامدهایی را بدنبال دارد که از جمله این پیامدها؛ ایجاد وابستگی و دلبستگی‌های طرفینی است. به همین دلیل با وجود اینکه شما پی به اشتباه خود برده‌اید و قصد قطع رابطه را داشته‌اید ولی طرف مقابلتان از یک طرف به خاطر پایین بودن سن و از طرفی به خاطردلبستگی زیاد به این رابطه، حاضر نیست دست ازاین رابطه نامتعارف بردارد.
از همین رو با توجه به اینکه از یک طرف شما موقعیت و مورد‌های مناسبتری جهت ازدواج دارید و از طرفی رابطه‌ای که میان شما و دوست پسرتان وجود دارد، صرفا یک رابطه احساسی بوده و دیگر تناسبات لازمه را هم اصلا در نظر نگرفته‌اید(تناسب اعتقادی، اخلاقی، فکری، رفتاری، فرهنگی و خانوادگی) درحالیکه در امر ازدواج، صرف عشق و علاقه طرفینی، برای انتخاب کافی نیست، بلکه باید طرفین از مجموع شرایط و ملاک‌های ازدواج نمره خوبی بگیرند و گرنه حتما در زندگی دچار مشکل می‌شوند. باید عاقلانه انتخاب کرد و عاشقانه یک عمر زندگی کرد.
به علاوه نباید از پایین بودن سن طرف مقابلتان نسبت به شما غفلت کرد. از این رو به نظر می‌رسد که طرف مقابلتان نمی‌تواند مورد مناسبی برای شما جهت ازدواج باشد.
دوما: از کجا معلوم صبر و انتظار دو ساله شما برای ایشان، باعث شود که ایشان بعد از دوسال شرایط ازدواج را پیدا کند؟ چه بسا بعد از دو سال انتظار، نظر ایشان یا خانواده‌اش یا شما و خانواده‌تان تغییر کند.در آن صورت چه کسی بیشترین ضرر خواهد کرد؟ مسلما شما بیشترین ضرر خواهید کرد زیرا بعد از دو سال انتظار و از دست دادن فرصت و موردهای مناسبتر معلوم نیست، ایشان بتواند شرایط ازدواج را پیدا کند.
از طرفی از آنجایی که ایشان در سن 18 سالگی به سر می‌برد، بیشتر واکنش‌هایش از روی احساسات و عواطف آنی است که هر زمان می‌تواند تغییر کند. از این رو درست است که در حال حاضر به شما علاقه شدید دارد، ولی از کجا معلوم بعد از دو سال انتظار، این علاقه تبدیل به نفرت از شما نشود؟ یا از کجا معلوم این علاقه‌اش پابرجا بماند؟
بنابراین توصیه می‌کنیم، هرچه زودتر این رابطه را قطع کنید؛ زیرا ادامه آن به صلاح هیچ کدامتان نیست. لذا اول: سعی کنید او را با دلیل قانع کنید که ازدواج شما به صلاح نیست. دوم: رابطه را یک دفعه و به طور کامل قطع کنید تا زودتر نا امید شود و شما را فراموش کند و گرنه ممکن است تا سال‌ها ازدواج نکند، البته اگر احتمال می‌دهید بلایی سر خودش بیاورد به صورت تدریجی از او فاصله بگیرید. بدین صورت که به او کم محلی کنید و کمتر او را تحویل بگیرید و کارهایی را انجام دهید که او دوست ندارد تا کم کم نظرش نسبت به شما تغییر کند و تصویری که از شما در ذهنش ایجاد کرده خراب شود و در نهایت نسبت به شما ناامید شود.
همچنین در آخر با توبه در درگاه خدا از یاد او غافل نشوید و به او توکل کنید و از او بخواهید که به شما کمک کند. همچنانکه امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «مَنْ تَوكَّلَ عَلَى اللّه ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ وَ تَسَهَّلَتْ عَلَیْهِ الأَسْبابِ؛ هر كس به خدا توكل كند، دشوارى‌ها براى او آسان مى‌شود و اسباب برایش فراهم مى‌گردد.»[1]
با آرزوی موفقیت
منبع:
[1]. تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص197، ح3888

منبع: جنبش نت

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top